Mijn eerste baantje? Moeilijk te zeggen. Ik was als kind natuurlijk al altijd in de dierentuin, en hielp overal mee. Ik reed als achtjarig jongetje al op de containerwagen mee naar het slachthuis, of naar de veiling. Of ik hielp posters rollen in de winkel. Dan deden mijn zus en ik een wedstrijdje wie dat het snelst kon. Ik heb ook aan de kassa gezeten, in de winkeltjes gewerkt, bij het parkeren geholpen. Dat doe ik trouwens nog steeds wel eens, als het erg druk is. Maar ook bij de dierenverzorging heb ik vaak geholpen. En ook dat doe ik nog wel eens; je moet overal kunnen en willen inspringen als dat nodig is.
Heb je altijd daar gewerkt?
Nee, toen ik ging studeren heb ik in Rotterdam een baantje als boodschappenbezorger gehad. Een studiegenoot tipte me daarvoor. Ik heb in Rotterdam economie gestudeerd. En als student kun je altijd wel extra zakgeld gebruiken. Na mijn studie ben ik een paar jaar in Amsterdam gaan werken, bij twee banken, maar de dierentuin bleef trekken. Dat sla je er niet uit, als je daar als kind al in bent opgegroeid. Ik ben toen in 1998 weer terug gekomen en ben in de dierentuin aan de slag gegaan. Zes jaar later hebben we met de familie de balans opgemaakt: wil ik het, kan ik het, en wil hij dat ik het blijf doen. Want een dierentuin runnen, dat is geen sinecure. Dat is een dag- en nachtbaan. We hebben toen besloten dat ik het zou gaan doen, samen met mijn vrouw, want zoals mijn vader dat ook altijd met mijn moeder had gedaan, zo zag hij dat ook voor ons als ideale taakverdeling. Helaas overleed mijn vader al een jaar later, en konden mijn vrouw en ik het volledig overnemen. Overigens bleef mijn moeder ook in de dierentuin werken, iets meer op de achtergrond.
Werk je veel met jonge mensen?
Ja, we hebben naast de 120 vaste mensen zo tegen de 180 scholieren en studenten die bij ons een bijbaantje hebben. We nemen ze zelf aan, en zorgen ook voor een goede inwerkperiode, want veiligheid, gastvrijheid en efficiënt werken zijn erg belangrijk bij ons. We werken onder meer met een beldienst, waarmee we ze kunnen oproepen als we ze nodig hebben. Maar 97 jaar dierentuinervaring heeft ons een hoop geleerd. We kunnen onze mensen dan ook behoorlijk goed vast inroosteren.
Wat voor eisen stel je aan je mensen?
Dat ze gastvrij zijn, dat ze het fijn vinden om met mensen om te gaan, dat ze flexibel zijn en makkelijk ergens anders, waar op dat moment meer werkdruk is, kunnen worden ingezet, dat ze van hard aanpakken weten, want soms kan het erg druk zijn, en dat ze plezier in het werk hebben. Klagen helpt niet, aanpakken en de klus goed klaren, dat is wat wij van mensen verwachten.
Werk je ook met stagiaires?
Ja, we hebben vaak stagiaires van de MBO-opleiding Dierverzorging uit Barneveld. Zij komen vaak na een stage terug voor weekend- of vakantiewerk. En bij gebleken geschiktheid kunnen ze een jaarcontract krijgen, en als het dan goed bevalt mogelijk een vast dienstverband. Maar ook voor de andere afdelingen werken we steeds meer met stagiaires. En het grote voordeel daarvan is, dat je de stagiaires zo goed leert kennen. En zij leren het bedrijf kennen. Als stagiaire kom je jezelf ook tegen, wat je kunt en wat niet. Een stage is echt een goede snuffelperiode. Je merkt snel of iets je ligt of niet. Ik vind ook dat je eerlijk en kritisch naar jezelf moet zijn als het om je werk gaat. Alleen dan kom je uit op het werk dat jou het beste past. En andersom ben je dan van de grootste waarde voor je baas, dus kun je jezelf weer het beste ontwikkelen. Er de kantjes aflopen, daarmee red je het niet in deze wereld, en zeker hier niet.
