Het eerste baantje van Andrea de Boeij: schoonmaakster

Waarom ging je werken?
‘Ik had geld nodig in die tijd. Om uit te gaan, om kleren te kopen, je kent het wel. Mijn ouders zeiden: ga er maar voor werken. Dus dat deed ik. Ik solliciteerde bij het toenmalige Pieter Pauw Ziekenhuis in Wageningen, waar ik woonde, en ik werd meteen aangenomen. Ik maakte operatiekamers schoon, de intensive care, en leerde gaandeweg dat schoonmaken een zwaar onderschat vak is.’

Wat bedoel je daarmee?
‘Het is echt een vak waar kennis van zaken voor nodig is. Een opleiding dus ook. Het komt, zeker in zo’n steriele omgeving, namelijk heel nauw met de hygiëne. Maar ook later, op de afdeling dementie, leerde ik belangrijke zaken, zoals het belang van regels, veiligheidsprocedures en het opvolgen daarvan. Daar ben je je van te voren niet van bewust. En: ik probeer altijd mee te denken.’

Kun je daar voorbeeld van geven?
‘Ik probeerde dingen slimmer te gaan doen, door bijvoorbeeld de volgorde te veranderen. Of door er op een andere manier naar te kijken. Vanuit de opdrachtgever, vanuit de klant. Beetje eigenwijs misschien, maar het heeft me wel geleerd dat ‘out of the box-denken’, dus niet alleen maar het klakkeloos orders opvolgen, je heel ver kan brengen.’

Vertel eens over je opleiding?
‘Na de middelbare school ging ik naar de meao, maar koos naast de standaard secretariële vakken ook vakken als economie, handel en recht. Toen ik mijn diploma had gehaald, werd ik door de schooldirecteur getipt over een baan bij bd architectuur. Ik solliciteerde, en werd aangenomen op de afdeling projectadministratie. Vanaf dat moment heb ik altijd avondcursussen en studies gevolgd en heb me gaandeweg kunnen opwerken.’

Is dat een goede combinatie?
‘Achteraf gezien had ik misschien beter eerst kunnen studeren en daarna gaan werken, maar het ging nu eenmaal zo. Op mijn werk heb ik me altijd geïnteresseerd voor dingen die ook buiten mijn directe taak lagen. En doordat ik een brede opleiding had, kon ik ook makkelijk praten met een accountant, een jurist, en dergelijke.’

Wie zijn er belangrijk voor je geweest?
‘Diverse mensen om me heen zijn van invloed geweest op mijn carrière. Mijn ouders hebben me altijd erg gestimuleerd om door te blijven leren. Zij stimuleerden mijn gezonde nieuwsgierigheid. Daarnaast was er bij bd architectuur een van de directieleden, Johan Meijer, die de gave had om mijn talenten eerder te zien dan ik zelf. Hij heeft mij erg gestimuleerd in mijn talentontwikkeling.’

Hoe zou je je werk nu kunnen omschrijven?
‘Als directeur algemene zaken bestaat mijn werk voornamelijk uit het beheren van een goed algemeen financieel, personeel en organisatorisch beleid. Mijn compagnons, directeur bouwkunde en advies Peter Riemens en architect/directeur Johan Meijer, regelen en beheren nu meer de financiële projectafwikkeling. Ik ben nu dus niet meer zo projectinhoudelijk bezig zoals ik dat wel deed als projectadministrateur. Niet dat ik me daar nu helemaal niet meer mee bemoei maar het is niet direct mijn eindverantwoordelijkheid. In mijn functie hang ik nu meer boven de organisatie, dus over de volle breedte en daarin coördineer om zaken financieel en organisatorisch efficiënt te doen en dat met veel interesse in het personeel. Mijn focus is de  juiste mensen op de juiste plek.’

Wat doe je nog naast je werk?
‘Daarnaast heb ik uiteraard taken op acquisitie en MVO-vlak (Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen). Waaronder dan de vele neventaken vallen als bestuurslidmaatschap van het OKA (Ondernemers Kontakt Arnhem), bestuurslid van Stichting Bouwtalent, stuurgroeplid en ambassadeur voor MplusH (innovatief onderwijs project), lidmaatschap Smart Business Centre (HAN), en het voorzitterschap ROBO architecten.’

Wat is een goede eigenschap volgens jou?
‘Ik ben van nature erg nieuwsgierig, en dat is een eigenschap die je hierbij goed van pas komt. Niet opdringerig, maar welgemeend geïnteresseerd. Nieuwsgierigheid is dan een houding, een mentaliteit. Daar let ik vaak eerder op als ik sollicitanten spreek dan hun diploma’s. Natuurlijk, die moet je wel hebben, maar als je niet uit het juiste hout gesneden bent kun je die kennis ook niet goed te gelde maken. Als ik jonge mensen raad zou moeten geven zou ik zeggen: aanpakken, verder kijken dan je neus lang is en durven. Durf te ondernemen, dan blijf je niet hangen bij je eerste baantje, maar kom je verder in het leven.’