Haar vader had sinds 1954 een schoenenzaak op de Korenmarkt in Arnhem, toen dat nog geen uitgaanskwartier was, zoals vandaag de dag. Hij was gespecialiseerd in maatschoenen, maar formuleerde daar later het (geregistreerde) concept ‘klaar terwijl u wacht’ op. Een keten van succesvolle hakkenbars ontsproot aan dat idee, dat nu nog terug te vinden is in Dr. Shoe.
Anne Laarman zelf zat nog op de middelbare school toen ze op zaterdagen werd ingezet in het familiebedrijf. Aanvankelijk voor eenvoudige schoenmakersklussen, maar later ook als ‘geldloper’. Elke zaterdag fietste ze, en later op de brommer en nog later per auto, de filialen langs om de kassaopbrengsten op te halen. Zo kwam ze geregeld met vele duizenden guldens, gewoon in haar schoudertas, thuis.
Het was aanvankelijk de bedoeling dat Anne haar vader zou opvolgen, en ze heeft in die eerste jaren ook de nodige schoenmakersvaardigheden geleerd. Toch koos ze voor een studie rechten na afloop van haar middelbare school. Als ze op die periode terugkijkt, vindt ze de meerwaarde van het werk dat je in de detailhandel met alle soorten mensen leert om te gaan. ‘Arm of rijk, snobbish of gewoon; je leert je aan te passen en je flexibel op te stellen. En je leert dienstbaar te zijn aan de klant. Als ik nu mensen aanneem, hebben diegenen die uit de detailhandel of de horeca komen een lichte pré.’
Anne is nu partner bij AOMB, octrooi- en merkenbureau, behorend tot de top-3 in Nederland. Ze heeft zich daar in 2007 ingekocht nadat ze in 2002 samen met Marijke Van kan met hun eigen bureau Markube waren begonnen. In 1993 al startte Anne in het Arnhemse met Marking, een vestiging van het Amsterdamse merkenbureau Markgraaf (nu Novagraaf), waar zij in de periode daarvóór werkzaam. Bij Markgraaf was ze in 1986 begonnen na het voltooien van haar studie rechten en een korte periode als advocaat. ‘De advocatuur bleek niet mijn ding. En dan moet je een switch durven maken. Bovendien had ik niet voor niets de afstudeerrichting Intellectuele Eigendom gekozen.’
Wat heb je geleerd van al deze stappen?
‘Vooral: ondernemerschap. En niet alleen voor zelfstandige ondernemers. Iedereen kan ondernemend zijn. Werknemers dus ook. Initiatief, zelfredzaamheid, aanpakken, niet zeuren. Als ik dat zelf niet had gedaan zat ik bij wijze van spreken nog steeds op de postkamer van Markgraaf. Als je niet durft, en geen stappen zet, kom je nergens. Ook bij grotere organisaties zie je steeds meer dat mensen hun eigen praktijk moeten kunnen verdienen. Automatische doorgroei tot een steeds hogere positie is de dood in de pot, wat mij betreft.’
Je hebt ook altijd wel bestuursfuncties uitgeoefend. Wat was je motivatie daarvoor, en wat heb je ervan geleerd?
‘De motivatie daarvoor is, dat ik het als professional leuk en nuttig vind om naast het beroep dat je uitoefent, je breder te oriënteren. Immers, eenmaal een tandarts, altijd een tandarts. Kortom altijd gaten vullen. En dat geldt ook in mijn eigen werkveld. Eenmaal merkengemachtigde, altijd merkengemachtigde. Dus altijd merken deponeren. Ik vind het goed om je blik te verruimen en er altijd wat bij te doen, en ik zocht dat in bestuursfuncties. Veel in het culturele (Museum voor de Moderne Kunst Arnhem en Het Gelders Orkest), maar ook op maatschappelijk gebied: als voorzitter van VNO-NCW Midden. Hetzelfde geldt nu voor de Koning Willem I prijs, waar ik in de jury zit, en voor Gelredome. Zo voorkom je verstarring in je beroep.’
Tot slot: heb je nog steeds een zwak voor schoenen?
‘Jazeker. Ik heb er maar liefst 32 paar. Want afwisselen en goed onderhouden is het geheim van een lange levensduur van je schoenen. Dus: goede merken kopen, goed onderhouden, regelmatig wisselen, oprekken met speciale houten spanners, enzovoorts. En mijn vader werkt nog steeds aan schoenen, ook al is hij al 85. Als we bij hem thuis komen, kijkt hij altijd eerst naar je schoenen. En als hij er iets aan ziet, trekt hij je de schoenen als het ware van de voeten en repareert hij ze meteen in zijn atelier, dat hij nog steeds heeft. Op zo’n manier zorgvuldig omgaan met kwaliteit, dat vind ik ook een wijze les.’
