Tegenwoordig stuurt Cate Reinders met haar man Gerrit 462 mensen aan die in vier landen werken. Maar ze begon met werken helemaal onderaan, gewoon in de bediening, tijdens haar middelbare school. Haar tante was destijds koster en schakelde haar af en toe tijdens vakanties in bij begrafenissen. In het Groningen waar ze woonde gingen de sigaretten, sigaren en eierkoeken grif van de hand na een begrafenis, vertelt ze, en had zij er een drukke job aan.
In de schoolvakanties was het vooral het carrosseriebedrijf van haar ouders, waar ze werd ingezet voor eenvoudig schoonmaakwerk. Ook hier weer kreeg ze de servicegerichte instelling, die later zo noodzakelijk en onderscheidend zou blijken, met de paplepel ingegoten.
Callcenter
Haar verhaal leest vervolgens als een spannend jongensboek. Ze volgde een opleiding voor arts-assistente en kwam te werken bij diverse huisartsen en op de afdeling Cardiologie van een ziekenhuis. Het zelfstandig ondernemerschap kriebelde echter, en Cate en Gerrit besloten voor zichzelf te beginnen. Beiden zegden ze hun baan in Hilversum, waar ze inmiddels naartoe waren verhuisd, op. Ze waren toen 23 en 24 jaar, en ze gingen helemaal voor het opzetten van een serie vrijetijdswinkels in binnen- en buitenland. Door economische omstandigheden en verkeerde beslissingen ging het echter na negen jaren van hard werken mis, en zagen ze zich gedwongen het bedrijf te stoppen. Inmiddels hadden ze vier kinderen gekregen, en moest er brood op de plank komen. Er werden weer banen gezocht en ook gevonden, maar weer ging het kriebelen na verloop van tijd. Gerrit had inmiddels ervaring opgedaan met het opzetten van een callcenter voor internationale hulpverlening, repatriëring en vervangende middelen voor klanten.
Continu
Dat idee pakten Cate en Gerrit op, en ze combineerden het met de opkomende markt voor mobiele telefonie. Inmiddels waren ze vanuit Veendam weer terug naar het midden van het land verhuisd. Ze zetten een bedrijf op dat leen-telefoons regelde voor mobiele bellers die een defect aan hun telefoon hadden. Immers: dan konden de ‘telefoontikken’, zoals het toen nog heette, doorlopen, en konden de providers hun verdiensten blijven krijgen. Een niet-werkende telefoon levert de provider immers niets op. En van het een kwam het ander: er kwam een reparatieservice, een vervangservice, een verzekering; kortom: er werd een heel serviceapparaat gebouwd om de mobiele beller heen. En daarnaast weer werd het productenassortiment uitgebreid met koffieautomaten, pinautomaten en dergelijke: alles wat ondernemers continu moeten kunnen gebruiken. Cate Reinders (55): ‘ProAssist zorgt voor continuïteit van belminuten, koffiemomenten, pintransacties enzovoorts. Het woord service speelt daarbij een grote rol. Het is niet slechts het vervoeren of verzenden van spullen naar een klant, maar ook en vooral het bij de klant op locatie installeren, uitleggen, toelichten, helpen bij een telefooncontract, enzovoorts. Onze klanten kunnen een onberispelijke service verwachten. Vakkundig, snel en met nét dat ene stapje extra. Daardoor onderscheiden we ons.’
Wat raad je jonge mensen aan, die aan hun eerste baantje gaan beginnen?
‘Je moet durven aanpakken en durven fouten maken. Juist daarvan leer je. Als alles je zó aan komt waaien is er geen uitdaging, en ook geen leereffect. En: je moet je kennis ook leren delen met je collega’s. Niet alles voor jezelf houden. Bedenk dat je door je kennis te delen van meer waarde voor je bedrijf bent. En werkgevers zitten niet te wachten op mensen die van negen tot vijf hun ‘kunstje’ komen doen. We willen mensen die méér doen, die meerwaarde neerleggen. Want daar profiteert het bedrijf van, en vooral ook: zij zelf.’
Wat doet Pro Assist aan opleidingen en doorgroeimogelijkheden?
‘We hebben een Pro Assist Academy waar mensen een training-on-the job krijgen. Want een servicegerichte instelling moet je weliswaar al in je hebben, maar je kunt hem verfijnen door er in de praktijk mee te werken. En dat kun je hier leren. We hebben een uiterst strakke service-organisatie opgezet waar je juist van die efficiency goed kunt leren. Daarmee kunnen we zowel mensen met een MBO-niveau als mensen met HBO of hoger een extraatje meegeven op wat ze al meebrengen. Door zelf op latere leeftijd een studie Personeel en Arbeid te volgen en daarna Arbeidsrecht te studeren, heb ik geleerd dat je nooit te oud bent om te leren. Wij zien dat mensen uit deze omgeving soms vertrekken naar andere regio’s, zoals naar de Randstad of andere grote steden, terwijl we juist hier in Tiel een prachtig bedrijf hebben waar je carrière kunt maken! Onderaan beginnen, of dat nou in de bediening bij begrafenissen is of met een krantenwijkje, dat is de basis voor je eigen groei. Want voor mensen die écht willen, die passie hebben, is er veel te bereiken.’
