Tijdens zijn studietijd werkte Frans Hoekman bij een antiekzaak op de Spiegelstraat in Amsterdam. Klokken, scheepsmodellen, dat soort antiek was er vooral te koop. En: antieke microscopen. Het was daarmee dat Frans zijn eerste ervaring opdeed die later zo belangrijk zou blijken.
Wat maakte zo’n indruk op je?
“De eigenaar had een antieke microscoop op de kop getikt. Behoorlijk prijzig, iets van twintigduizend gulden. Compleet met de signatuur van de maker. En weet je wat hij deed? Hij liet die signatuur eraf polijsten! Ik zei: zou je dat wel doen? Dan ruineer je de microscoop! Maar de eigenaar zei: ik denk dat hij nog veel ouder is, en ik denk dat er een andere signatuur onder zit. En zo bleek het ook te zijn. De microscoop was gemaakt door en nog veel beroemder instrumentmaker, en mijn baas kon de microscoop daardoor voor meer dan vijf maal de inkoop verkopen. Dat inzicht, dat ontstaan was doordat hij zó veel verstand van het vak had, heeft diepe indruk op me gemaakt. Dat je door de eerste glans heen kunt kijken. En dat is waar ik altijd op ben blijven focussen.”
Frans is nu eigenaar van Knooppunt Uitzendbureau, met vestigingen in Elst (Overbetuwe) en Tiel. Hij heeft twaalf mensen in dienst. Hij nam het bureau over van zijn schoonvader, nadat hijzelf vijftien jaar lang in Oost Europa ervaring had opgedaan in de wereld van werving en selectie bij internationale bureaus. Hij weet dat de onderscheidende waarde van zijn bureau, en dus van zijn mensen, ligt in het feit dat zijn mensen door de eerste glans heen kunnen kijken, en de onderliggende waarde kunnen inschatten.
“We worden gewaardeerd doordat we oprecht zijn, en alrijd eerlijk zeggen: deze kandidaat is op die en die punten prima, maar op deze punten moet hij nog wat verder ontwikkelen. En: een goede match bestaat slechts voor de helft uit het overeenkomen van vakbekwaamheid. De andere helft wordt gevormd door de mens achter de kandidaat. Die moet ook passen in de cultuur van het bedrijf. Iedere kandidaat krijgt bij ons een persoonlijke intake, waardoor we die inschatting kunnen maken. Waardoor we de glans van de echte waarde kunnen onderscheiden. Overigens schatten we de opdrachtgever met dezelfde kritische scherpte in. Want alleen dan kun je tot een goede match komen.”
Wat zijn de valkuilen bij de werving en selectie?
“Oudere kandidaten hebben soms een soort leeftijdsexcuus. Ze verwachten daardoor een salaris of een functie die bij hun verworven status hoort, en missen daardoor de motivatie om aan te geven wat ze werkelijk kunnen betekenen voor de opdrachtgever. Die wil echter een oplossing voor zijn probleem, en niet iemand die met eisen binnenkomt. Daar kunnen wij doorheen kijken. Zelf heb ik geleerd dat het heel vaak nummer twee is, die het uiteindelijk wordt. Nummer één is vaak te perfect, die kan zich niet veel verder meer ontwikkelen, die heeft geen rek meer in het salaris. Overigens weten noch kandidaat, noch opdrachtgever wie nummer één of nummer twee is. Maar voor mezelf is dat heel leerzaam. Ook hier geldt de glans: onder de glans van nummer twee ligt dan een microscoop die je nog verder kunt oppoetsen, waardoor die waardevoller wordt.”
Wat is nog meer een openbaring in het werven en selecteren?
“Dat een CV net zoveel verhult als het ónthult. Een CV is een soort eendimensionale weergave van de kandidaat, en het is de kunst om er een tweede of zelfs derde dimensie in te ontdekken. De kandidaat kan dit overigens niet helpen; een CV is nu eenmaal een gedrocht om je levensloop in weer te geven. Juist door de intake met kritische vragen kom je erachter of iemand niet alleen weet wat bijvoorbeeld teamwork is, maar ook dat hij het echt kan, en aantoonbaar heeft gedaan. Of leiding kan geven, stressbestendig is, enzovoorts. Ook hier kom ik terug op die glans van de microscoop. Wij hebben het inzicht om door die glans heen te kijken, en dus de juiste kandidaat voor te stellen.”
Wat raad je kandidaten aan?
“Om bij zichzelf die glans te ontdekken, om voor zichzelf oprecht, eerlijk en kritisch te zijn. Niemand heeft iets aan een wollig verhaal, aan een glans die al snel dof wordt.”
